Βραζιλιάνικη Πρωτομαγιά

Πρωτομαγιά,

και όπως κάθε πρωτομαγιά, οι παιδικές αναμνήσεις επιστρέφουν. Κάπως έτσι έγινε και με το συγκεκριμένο post.

Παρακολουθώ τον χώρο του μηχανοκίνητου απο τα μεσα προς τα τέλη των ’80s. Τότε που τα ηλεκτρονικά και η υποβοήθηση ήταν σκηνές απο το Back to the future. Τότε που η δύναμη των μονοθεσίων αναγραφόταν με 4ψηφία.

Τότε που… τα μονοθέσια είχαν ΟΠΙΣΘΕΝ.

Τοτε λοιπον, τα μεσημέρια της Κυριακής ήταν γεμάτα απο τον μεγάλο αυτόν STAR. Εντός κι εκτός πίστας. Κρατική τηλεόραση, ηχος “στην διαπασών” και… τα φώτα εκίνησης σβήνουν. Κι αν δεν ήταν εκεινο το απόγευμα στην Ιμολα, το 1994, ίσως να ζουσαμε το απολυτο.

Ίσως το προσύμφωνο με τον Μοντετζέμολο να ήταν συμβόλαιο. Συμβόλαιο ζωής τόσο για τον ίδιο, όσο και για όλους εμας τους Tifosi. Ποιος ξέρει. Αυτό που μένει όμως απο το τέλος είναι οτι εφυγε στα εδαφη που αγάπησε και τον αγάπησαν έντονα.

You will never know the feeling of a driver when winning a race. The helmet hides feelings that cannot be understood. Ayrton Senna.

 

ayrton_senna_first